[OmegRX-Crime THe DiaRY...]

สายัณสวัสดิ์ค่ะ... หายหน้าไปเป็นเดือนๆ เลย (แต่ความจริงก็เข้ามาดูบล็อกชาวบ้านอยู่เนืองๆ) วันนี้เป็นวันดีนะค่ะ (ฮา) ก็เป็นวันลอยกระทงก็น่าจะเรียกได้ว่าเป็นวันดีจริงๆ นั่นแหละ... โอเมกก็พึ่งไปลอยกระทงมาเหมือนกันค่ะ... กับเพื่อนที่ริมฝั่งน้ำปิงใกล้ๆ บ้าน (ไม่ค่อยจะอยากไปไกลเพราะเสียงปะทัดหนวกหูมากมาย) ลอยเสร็จก็ต้องจุดโคมซึ่งเป็นเรื่องปกติทุกปีอยู่แล้ว... ตอนที่จุดไฟด้านล่างติดก็คาดหวังให้มันลอยสูงขึ้นเรื่อยๆ ค่ะ แต่ที่ไหนได้... มันลอยต่ำลงเว้ยเฮ้ย!!! (=[]=") ...... เรียกได้ว่าลอยขึ้นแล้วลดระดับลงจนกลัวว่ามันจะไปหล่นใส่รถที่กำลังวิ่งอยู่บนสะพานไม่ไกลนัก หรือที่เลวร้ายกว่านั้นคือมันอาจจะไปตกใส่รถที่กำลังแล่นผ่านอยู่ก็ได้!!! ในใจกับเพื่อนตอนนั้นภาวนาให้มันลอยสูงขึ้น แต่ก็ผ่านพ้นไปได้ด้วยดีค่ะ แต่ก็อดคิดไม่ได้ว่าตอนอธิษฐานว่าขอให้เคราะห์ร้ายลอยออกไปจากชีวิตก็เลย.... หรือเคราะห์ร้ายเราจะมากเกินไปจนโคมลอยไม่ขึ้น?? (_ _lll) จากนั้นก็กลับมาจุดถางประทีปที่บ้าน และเล่นไฟเย็นพอเป็นพิธี... เป็นอันจบการลอยกระทงของปีนี้แบบเรียบๆ เหมือนเคย...

ส่วนของ exteen...

ความจริงคำอธิษฐานยาวกว่านี้อีก (=3=)~ ใครอยากรู้ไปดูที่บ่อห่างไกลโรคหวัด 2009 เอง...

ต่อไปขอเม้าท์เรื่องของเดือนตุลาคมสักหน่อย.... ความจริงเป็นเรื่องหลักของวันนี้ที่อยากจะพิมพ์เลยล่ะ (จะพิมพ์มาหลายวันแล้วแต่โอกาสไม่อำนวยซะที)

โอเมกได้มีโอกาศไปกรุงเทพฯ เมื่อวันที่ 22-25 ค่ะ (ความจริงคือเดินทาง 22 ค่ำถึง 23 เช้า) กำหนดการณ์แรกของการเดินทางครั้งนี้คือ... งานมหกรรมหนังสือที่ศูนย์ประชุมศิริฯ นั่นเอง!!! แต่เนื่องจากการเลือกเที่ยวเดินทางที่ค่อนข้างเช้าไป (ซื้อตั๋วรถสองทุ่มครึ่ง) ทำให้ไปถึงเช้าจริงๆ (ถึงประมาณหกโมงเช้าหน่อยๆ) ดังนั้นสิ่งแรกที่ทำคือ... พุ่งไปโรงแรมด้วยแท็กซี่นั่นเอง! พอถึงโรงแรมก็มีศพสองศพนอนอืดบนเตียงด้วยความอ่อนล้าสุดๆ (ฮา) นอนพักยาวถึงบ่าย(ไอ้)คุณเพื่อนก็โทรฯ หาตัวช่วยหลักในการเดินทางไปยังงานมหกรรมหนังสือด้วยความว่าไม่แน่ใจในเส้นทางที่จะพาไป... สุดท้ายก็จบที่แท็กซี่เหมือนเดิม (เหอๆๆ) เมื่อถึงงานสิ่งแรกที่โอเมกหยิบออกมาก็คือ... แผนที่ภายในโซนแพลนนาลี่ฮอลซึ่งเป็นแหล่งรวมทุกอย่างที่โอเมกต้องการนั่นเอง (*w*) เป้าหมายแรกที่บูธ c12 สนพ.แจ่มใสนั่นเองค่ะ!!! จุดแรกได้หนังสือมา 6 เล่ม=6xxบาท เป้าหมายต่อไปไม่ตายตัว... เดินสุ่มๆ เอาก็เจอ ของสนพ.พูนิก้าทั้งหมด 5 เล่ม=6xxบาท รวมแล้วได้หนังสือ 11 เล่ม=13xx บาท...  ความจริงมีรายชื่อที่จะไปซื้อเยอะกว่านี้อีกแต่ทรัพย์ไม่เอื้ออำนวย (เพราะมีค่าใช้จ่ายอื่นๆ อย่างค่าโรงแรม ค่ารถขากลับ ค่าแท็กซี่ บลาๆๆ) จากนั้นก็รอเจอกับเพื่อนของ(ไอ้)คุณเพื่อนเพื่อไปจุดมุ่งหมายอื่น(ซึ่งไม่ใช่จุดมุ่งหมายเราล่ะ) สรุปกลายเป็นว่า... เริ่มหงุดหงิดขึ้นเรื่อยๆ เพราะใจเราไม่ค่อยอยากจะไปพบปะฝูงชนอันไม่สนิทชิดเชื้อสักเท่าไหร่ แต่จะทิ้งมันไว้ก็กะไรอยู่ ระหว่างนั้นก็... กรุงเทพฯ มีตู้คีบตุ๊กตาอยู่เรอะ?? ไอ้นั่นอะไรหว่า?? ไอ้นั่นสวยจัง?? ไอ้นี่เจ๋งเป็นบ้า?? อะไรประมาณนี้แหละ และตอนค่ำก็ไปเจอเพื่อนของโอเมกที่เป็นอีกจุดประสงค์หนึ่ง... เป็นอันว่าจุดมุ่งหมายการมากรุงเทพฯ ของโอเมกหมดลงในวันเดียวนั่นเอง... แต่กลับจริงๆ วันที่ 25 รถประมาณสองทุ่มครึ่ง...

ความ 'ซวย' มันบังเกิดเพราะการตัดสินใจไปเที่ยวนั่นเอง... ก่อนไป..... (ไอ้)คุณเพื่อนดันลืมโทรศัพท์ไว้ที่ทำงานก็เลยต้องขี่มอไซด์ไปส่งมันเอา... ไกลเอาเรื่องนะเว้ยเฮ้ย...... แต่ขากลับเพื่อจะไปจัดกระเป๋าต่อ... โซ่รถตรูหลุด!!!! (=[]=") ชักทะแม่งๆ ล่ะ................... ซ่อมเสร็จก็กลับมาอาบน้ำเตรียมตัว ยังดีที่พ่อไปส่งขึ้นรถก็เลยไม่ต้องลำบากหิ้วกระเป๋าสองใบเบิ้มไปที่ขนส่งเอง... ความซวยที่สอง....... ฝนตกเช้าวันเสาร์จนทำอะไรไม่ได้แต่กระนั้นแล้วก็ยังบากหน้าไปจตุจักรสรุปคือ... ตากฝน........ (ไอ้)คุณเพื่อนที่รัก... ตรูนอนอยู่โรงแรมก็ดีแล้วเชียว จากนั้นก็ดูเหมือนว่าจะกลับเป็นปกติสุขดีจนกระทั่งถึงวันกลับ........... พี่ของ(ไอ้)คุณเพื่อนมารับไปกินโออิชิเอ็กเพลซ(ไม่ใช่ซิลเวเอ็กเพลซนะ) ว้าว~!!! แพงแต่ก็อร่อยเป็นแบบนี้เองสินะ! (ฮา) ค่ากินต่อคน 3xx+ค่าบริการ+ภาษี 15% โอ้มายก๊อด~ เมื่อไหร่จะมีมาตั้งที่เชียงใหม่ให้ตรูกระเป๋าแฟบบ้างฟร่ะ! จากนั้นก็พอมีเวลาเหลืออีกพอสมควรก็เลยไปส่งพี่เอาคอมฯ ไปซ่อม... อยู่ในห้างอย่างไม่รู้ชะตากรรมว่า... ฝนตก แล้วมันไม่ตกธรรมดา..... มันตก... หนักมาก............ ชนิดที่เรียกได้ว่า 'พายุ' เข้าดีๆ นี่เอง และผลที่ตามมาคือ...................................... ตรูตกรถ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! (เที่ยวที่จองตั๋วไว้ครั้งแรกคือหกโมงเย็น) อ่ะโหย~ ตรูอยากฆ่าคนไปด้วย! (หมายถึง(ไอ้)คุณเพื่อนนั่นแล~) เท่านั้นไม่พอ......... เงินไม่พอซื้อตั๋ว!!! ................. (_ _llll) พายุเข้าจนต้องวิ่งฝ่าพายุเพื่อเข้าไปยังหมอชิต... พอไปถึงดันตกรถ... เงินไม่พอซื้อตั๋ว... เสื้อผ้าเปียกโชกจนหนาวสั่น... ต้องโทรฯ ไปขอยืมเงินชาวบ้านมาซื้อตั๋ว... เท่ากับว่าเป็นหนี้อีก แต่กระนั้นก็ยังดีที่ได้ตั๋วขากลับแม้จะสมบุกสมบันไปบ้าง... เช้าวันจันทร์เข้าทำงานอย่างราบรื่นแต่ทว่า... อารามที่โซ่รถหลุดทำให้มีเสียงดัง แกร๊กๆๆ เวลาขี่รถ (ช่างบอกต้องเปลี่ยนแต่เห็นว่ารีบเลยทำชั่วคราวให้ก่อน) เงินยังไม่มีไปเปลี่ยน... จากนั้นก็ยางหลังรั่ว... ส้นรองเท้าหัก... โดนหัวหน้าด่า(อันที่จริงน่าจะเรียกว่าบ่นเพราะไม่ใช่หัวหน้าโดยตรง)เรื่องงาน... สิ้นเนื้อปะดาตัว แต่ยังดีที่มีหนังสือ 11 เล่มปลอบใจ............................................................... หนังสือตรูเปียก!!!!! (=[]=llll) องค์มหาเทพแห่งแสงสว่าง! ท่านช่างโหดร้ายกับลูกยิ่งนัก! หรือการกระทำช่วยเหลือคนอื่นโดยไม่คิดว่าตัวเองจะเดือดร้อนขนาดนั้นส่งผลกระทบต่อลูกในวันนี้! และในบรรดาหนังสือทั้ง 11 มีเล่มหนึ่งอันต้องจรกลับสนพ.เพราะเกิดความผิดพลาดจากการพิมพ์... หนังสือที่เปียกหนักหน่อยมีประมาณ 2-3 เล่ม(แต่เล่มที่ต้องส่งคืนอยู่กลางๆ ก็เลยไม่ค่อยเปียก) บอกได้อย่างเดียวเลยว่า......................

ตรู

เครียด

*กลิ้งจากไปอย่างเครียดๆ*

ซะเมื่อไหร่(ฮา)ระหว่างนอนอยู่โรงแรมมีเรื่องน่าชื่นมื่นอยู่นิดหน่อยตรงที่ได้ดูทีวีนั่นแหละค่ะ แต่เนื่องจากโอเมกไม่ค่อยนิยม F4 สักเท่าไหร่เลยเปิดดูช่อง 9 การ์ตูน(ฮา) ด้วยอารมณ์ประมาณนี้....

อืม....... เรื่องคุ้นๆ แฮะ......... ท่านไคนี่หว่า............. อื้อ... เบย์เบลดน่ะเอง *ดูไปเรื่อยๆ* (=w= ) >> (OwO) โอ้... ท่านไคยังหล่อและเก่งไม่เปลี่ยน >> (O__O) หืม? ทาคาโอะคุง >> (O[]O) เฮ้ย! *ก้มมองรอบจอ* ตรูดูการ์ตูนเด็กหรือการ์ตูนYอยู่ฟร่ะเนี่ย?!!! >> (=/////=) อุ๊... ท่านไคของตรูข้า... ในสมองท่านมีแต่ทาคาโอะหรอกหรือเนี่ย??? ช่างน่าน้อยใจนัก (หล่อนไม่ได้เกี่ยวอะไรด้วยเลยนะ - ???)

กลับบ้านมารีบเปิดยูตูบดูตอนต่อไปเฉยเลย! (ฮา) แม้แต่ฉากจบก็ยังส่อYซะงั้น... หรือเราคิดไปเอง?????